9 Şubat 2012

Güçlü Kadın

Güçlü Kadın, duygularını saklayan mı ,
yoksa söyleyen mi ?
Acıyı dibine kadar yaşayan mı
Yoksa acıyı hissettiğinde kaçan mı ?

Etrafımdaki duvarlar o kadar yüksek ki,
savunma mekanizmam o kadar sert ki,
belki de sevgim gözükmüyor içinde.

Bir şeyi elde etmek mi güç,
yoksa elde edemesen bile sevmeye devam etmek mi ?
"Elde edemesen de sevmek" diye bir şey var mıydı,

Kaçınca azalıyor mu acılar
veya sonuç değişiyor mu ?
Kendi mutluluğunu başkasının yıkmasındansa
ellerinle öldürmek daha mı iyi
Ya da hep daha iyi mi sandım ben ??
biri bir parçanı söküp atıyorsa tekrar yeşeriyor belki
ama sen kopartıp attığında bir daha bulamıyor musun.

Sevgi ile gurur aslında aynı savaşın içinde değiller mi?
Yanlış şeyleri mi savaştırıyorsun ?
Bu yüzden mi ne acısı bitiyor, ne de savaşı

Anladım ki sevginin gücü tamamen kendine has,
kendine ait,
benim sahip olabileceğim kadar muazzam değil belki de
belki de en büyük hata o gücü kontrol altına almak...

Benim kullandığım güç, hiç bir şeye boyun eğmez,
değişmez,
karşılıksız sevmez,
beklemez...
Gururlu, inatçı, ölse de adım atmaz
yaklaşmaz.

Sevginin gücüyse,
karşılıksız,
sonu ne olursa olsun bir tek adım geri atmaz,
üzülecek diye kalbine dayayıp düşünmeden öldüremez kendini,
gururla işi olmaz,
sonunu da, tıpkı başı gibi DÜŞÜNMEZ !

Her duygudan ve histen ayrı bir yerde,
tek başına durur
ve tüm diğer duygular,duvarlar ne der diye düşünmez.



Kendi kaçmaz,
eğer son nefesini alıyor gibi hissedecekse
boğazında onun ellerini hissetmek ister.

Asıl güç,güçlü durmak değil
kaçmak değil
ağlamamak değil,

Asıl güç tüm duvarlarını kaldırıp
öylece durabilmek belki de

"Son" değişir mi peki ?
Onu henüz bende bilmiyorum...

Belki hep yanlış yaptım
belki de ilk defa doğru ???

5 Şubat 2012

Hayat Biliyor

Her şeyi kontrol etmek zorunda değilim
Ya siyah ya beyaz olmak zorunda değil hiç bir şey
Bir düşünceyi bir yere koymak zorunda değilim illa ki,
Acıyı bile yönetmem gerekmiyor 
Bazen kaybedeceğini bilerek bırakmam,
Bazen de kazanacağımı bilerek kaybetmem gerekiyor


Bunu ilk defa anladım ama,
Bazen doğruyu zaman biliyor
Hayat biliyor...


Her söylenen, her zaman doğru demek olmuyor
Çoğu zaman sevgi her sorunu çözüyor,
Aşkta her şeyi affediyor,
Gururla,savaşla,haklı olmakla mutlu olunmuyor


Mantığınla karar verip
Kalbinle mutlu olmak istiyorsan,
Ellerinle koşmak istiyorsun.
Ve sonunda sadece gereksiz yere yoruluyorsun.


Bazen doğruyu ben değil,
Hayat biliyor,
Zaman biliyor...


Bazen ben değil, belki de başkası biliyor.







2 Şubat 2012

Her şey güzel olsun ...



Her zaman karar verecek kadar güçlü,
kararlarının yanlış olduğunu gördüğünde de "olsun" diyeceğin kadar barışık ol kendinle
Bil ki yıkılan parçalar yine sende...


Sevgin, bu dünyadaki tüm maddiyatı çıkardığında hala,hatta eskisiden bile çok parlayacak parıltıda olsun.


Yaptığın iyilik,kimseye kendini borçlu hissettirmeyecek kadar gerçek olsun,
Gerçek senin içinde olsun.


Yalnızlık, hüzün değil,senin kendinle kalacağın en değerli zaman olsun.
En değerlin hep yanında olsun,
Değerini bilmek için daha fazlasına ihtiyacın yok, yanındayken geç olmadan hep yanında kalmaya ikna edecek kabiliyetin olsun.


Şansı çoğu zaman insan kendi yaratır,
ayağına gelmesini beklerken, yolunda altından öylece aktığını bilecek öngörün olsun.


Zaman uzunluğuyla değil içindekilerin güzelliğiyle ölçülür. Bu yüzden öylece yürüdüğünde, yolun sonuna kadar yürüsen de eline yorulmaktan başka bir şey geçmeyeceğini bil.


Bu hayat senin, elindeyken değerini bilecek aklın olsun.





31 Ocak 2012

Sen Anlayana Kadar Ben Gittim


Sen aşkın anlamını arıyorken sevgili
Ben anlamsız olduğunu öğrendim çoktan.
Hiç sebepsiz,
veya sayamayacağım kadar çok sebepten seviyorum seni.
Yada sevmek için seni, yoktan o kadar çok sebep var edebilirim ki...

Sen ayrılığın acısını tadarken sevgili,
Bazen bir gün bile azalmadığını anladım.
Gitmek kendini öldürmekse,
Bir seferde dönüp, tetiği başına dayandığın an,
bir nebze bile titremeden basabileceğini anladım.

Sen nasıl unutacağını düşünürken sevgili,
Ben kendimi kandırmanın,seni unutmaktan daha kolay olduğunu anladım.
Başkasını sevebilirsin ama sevmek istemezsin
Göz göre göre,kendini kandırabileceğine inandım

Sen özlem nedir diye düşünürken sevgili,
Aklına düşen tek bir dakika içinde,
kalbine saplanan incecik milyonlarca çiziğin her yerini kanrevan edebileceğini anladım.

Ve sen her şeyi anlayana kadar sevgili,


Ben gittim ...





Karışık


Aşk ve acı birbirlerine en uç noktalarından bağlı değil miydi,
Sevgi de onların olgunu, gerçek mutluluğun sahibi
Pişmanlık, taşıyabileceğin kadarsa hüzün,
Taşıyacağından fazlaysa ölüm,
"Özlemek ise,ölmekten sadece iki harf fazla be çocuk." (C.Süreyya)
Kıskançlık, tohumunda kaybetme korkusu,
Egonun son adımı
Yalnızlık mı? Özdemir Asaf'a saygım sonsuz ama, Yalnızlık bazen,paylaşılsa da yalnızlık.
Haykırsan, Ağlasan da, yedi cihana yaysan da yalnızlık.
Kararsızlık, tadını kaçırdığından sonunda yanlış karara mahkum pişmanlık
İyilik ve Kötülük, veya zaten birbirlerinin içinde mi ikisi de?
Birine kötü diyebilmek için ne kadar tanımak gerek onu?
Ya iyi demek için ?
Paylaşmak,benim için en özeli,
Yaşam, insanın her uyandığında elinde zannettiği,
en güvendiği ama değer vermeyi en çok unuttuğu,
en büyük mucize olduğunu unutup, 
mucizenin kendinde, içinde aradığımız ve bu yüzden hep kaçırdığımız mucize,hayat.


Tüm Şehri Kaplıyor Hüznüm

Pencereden dışarı baktığında
Kalbine mi saplanıyor her kar tanesi
Yoksa pamuklara mı sarıyor yüreğini
İçinde ne varsa
Kar taneleri de ön yargılı düşüyor,bu şehre
Sen ne hissediyorsan anlıyor değil mi?
Sevsen,başka bir manzara var dışarıda
Üzülüyorsan başka...
Bir yağmur mutluluk verdiği gibi
Gözyaşların sanki tüm şehre düşüyor gibi hissettirebiliyor
Şehrime hüznüm yağıyor
Ufacık kalbimdeki acı tüm yolları kaplamaya yetiyor bazen...
Her yeri süpürsen geçer mi?
Geçer gibi geliyor ama
Bil ki bu sefer de tertemiz yollar sanki bir boşluk gibi büyüyor içinde
Sen ne mevsimi değiştirsen, Ne de şehrini
Seni bırakmıyor kalbinle baktığın hiç bir yerde,hüzün...
Suçu ne kar tanelerinde ne de yağmur damlalarında ara,
Aslında tek yapman gereken kendine bakman
Her şeyi neden,nasıl gördüğünü anlayabilecek ve değiştirebilecek tek şeye
Kendine ...



29 Ocak 2012

Seni Sevseydim Eğer


Seni sevseydim eğer
Hiç kimse seni daha önce sevmemiş gibi hissederdin.
Sana dokunsaydım eğer
Dokunuşların kelimelerden farkı olmadığını,
fazlası olduğunu anlardın.

Bu karlı havada yanında yokum diye 
düşen her kar tanesi kalbine saplanırdı,
yoksa düşününce saplanıyor mu şimdiden...
Ama beni gerçekten tanısaydın belki de
Sesime soluğuma bile yaklaşmazdın
Seninle oyun oynasaydım eğer,
bende üzülmezdim şimdi...
Bilseydin eğer,
bazı oyunlarda kazansan da kaybetmiş olacağını sonunda
belki bir "merhaba" bile demezdin bana.

Hayatındaki bir hareketin neler değiştirdiğini bilseydin eğer
yapmazdın bence.

Seni bir kere sevseydim eğer,
sen engellemedikçe
ben güvendikçe
sonsuza kadar aşık olurdum sana.

Sen beni tanısaydın eğer ...