EVLİLİK

Sabah magazin programı izlerken 6 tane ayrılık haberi gördüm. Herkeste şiddetli geçimsizlikten anlaşarak yollarını ayırmaya karar vermiş. Evlilikler bu kadar kolay mıymış, başlaması basit olduğundan mı bitmesi de basit acaba...

Dedem bana nasihat ederken derdi ki, evlilik emek ister,özveri ve takat ister... Karşılıklı sabır ve saygı ister. "Neden böyle yaptın" yerine, " ben olsam böyle yapardım." demek gerek. Gitmek kolay, karşı tarafın hatalarını bulmakla uğraşacağına,ilk başta kendi hatalarını görmek gerek. Sen başka biri ile de olabilirsin ama bu egoyu bir kenara bırakıp, ona ait olduğunu bilmek gerek. Sevginin her şeyden kıymetli olduğunu, "hayat arkadaşı" kavramını iyi anlamak gerek. Her şey artık hızla tüketilirken, hayatının bu kavramın içinde olmadığını, tüketilecek değil, yaşanacak ve yaşandıkça güzelleşecek bir şey olduğunu anlamak gerek.

Aradığın şeyin ne olduğunu bilmen gerek, aradığın şeyin, içinde sevgi, güven, aşk, mutluluk ve huzur olması gerek. Bunlar varken başka her ne arıyorsan bil ki hepsi tüketilecek ve bitecek. İki kişinin yan yana oturduğunda, sadece yan yana olmalarının onlara yetmesi gerek. "İyi günde, kötü günde" sadece nikah memurunun lafı değil, senin içinde olması gerek. Hiç bir çıkar olmadan, hiç bir şey beklemeden sevmek gerek. Hayatınızdan maddi olan her şeyi çıkardığınızda, yine aynı sevgi,saygı ve mutlulukla yan yana olabilmek demek.

İşte o yüzden evlenirken, daha sonra hayatında olmasa da seni mutsuz etmeyecek şeyleri hesaba katmaman gerek. Katarsan eğer, yanlış bir hesap yapmış olursun bunu hiç unutmamak gerek.

Canım dedeciğim, anneannemle bu yüzden hayatının son nefesine kadar beraberdi. Her sevgililer gününde güller yollardı. Çünkü 80 yaşında olması anneannemin onun sevgilisi olduğunu değiştirmedi. Onlar bir hayatı paylaştı. Aynı değillerdi,kızarlardı birbirlerine, ama bilirlerdi ki sevgilerinin yanında çok küçüktü hepsi,her bahane, her kızgınlık... Bir insan sevgisi ile her şeyi değiştirirdi zaten. Dedem, anneanneme "birtanem" derdi aslında çok söylenen ama gerçek olmayanlar gibi değil, aslında hiç söylemese de "bu kadın bu adamın birtanesi" dedirtecek kadar bir taneydi. 

Dedem derdi ki, elma seçer gibi eş seçiyor yeni nesil. Bulmak değil önemli olan değer verdiğin insanla olabilmek ömür boyu. Ego'dan, inattan belki de feda ettin "hayat arkadaşım" diyebileceğin birini. Evliliğin anlamını bilmeden, doğru bir evlilik yapamazsın,derdi.

Daha "birtanem" derken, marifetmiş gibi bir tane olmadığını hissettiriyoruz,biz. Şarkılara katıyoruz hep "biri gelir biri gider" anlamlarını. En kolay olanı, başkasıyla olmayı hüner zannederken, elimizde olan en değerliyi harcıyoruz. Kaybetme korkusu olduğunda seviyoruz, gizem olunca merak ediyoruz. Yani sevgiyi bir kenara bırakıp işin oyun tarafında duruyoruz hep. Oyunlarsa öyle hayat gibi ciddi değil. Sonsuza kadar değil.

Ve illa "evlenmek" değil olay, biriyle hayat boyu beraber olmak istemek ... 

Evlenmek, büyümek,iş,askerlik sırasında bir zorunluluk değil,

yaşı yok,

günü yok,

çıkarı, beklentisi yok,

bir eylem değil, bir his evlilik...

her sabah güne onunla gözünü açmak istediğin bir an,

ve bunu hayatın boyunca mühürlemek ... evlilik.

CEVAP

Ne kadar basit her sorunun yanıtı

Sevgi hiç bir şeyin engelleyemeyeceği kadar büyük

Ortada her ne bahane varsa yalan

Sen de bil bunu;

bir insan her ne yollardan,her ne şekillerde hayır diyorsa, hayır

ne yollardan ne şekilllerde evet diyorsa ,evet aslında.

Zaman,hata,geçmiş,gelecek değil cevabı etkileyen

Sadece sevgi

Karşındakinde görmen gerekeni

sen sözlü olarak soruyorsun.

Ya yalan olanı duymak istediğinden

Ya da sonuna kadar sabrettiğinden

Ama cevap zaten orda

Bir şey olur veya olmaz...

Tüm sorular ve cevaplar da bunun içindedir aslında : )

Güçlü Kadın

Güçlü Kadın, duygularını saklayan mı ,

yoksa söyleyen mi ?

Acıyı dibine kadar yaşayan mı

Yoksa acıyı hissettiğinde kaçan mı ?

Etrafımdaki duvarlar o kadar yüksek ki,

savunma mekanizmam o kadar sert ki,

belki de sevgim gözükmüyor içinde.

Bir şeyi elde etmek mi güç,

yoksa elde edemesen bile sevmeye devam etmek mi ?

"Elde edemesen de sevmek" diye bir şey var mıydı,

Kaçınca azalıyor mu acılar

veya sonuç değişiyor mu ?

Kendi mutluluğunu başkasının yıkmasındansa

ellerinle öldürmek daha mı iyi

Ya da hep daha iyi mi sandım ben ??

biri bir parçanı söküp atıyorsa tekrar yeşeriyor belki

ama sen kopartıp attığında bir daha bulamıyor musun.

Sevgi ile gurur aslında aynı savaşın içinde değiller mi?

Yanlış şeyleri mi savaştırıyorsun ?

Bu yüzden mi ne acısı bitiyor, ne de savaşı

Anladım ki sevginin gücü tamamen kendine has,

kendine ait,

benim sahip olabileceğim kadar muazzam değil belki de

belki de en büyük hata o gücü kontrol altına almak...

Benim kullandığım güç, hiç bir şeye boyun eğmez,

değişmez,

karşılıksız sevmez,

beklemez...

Gururlu, inatçı, ölse de adım atmaz

yaklaşmaz.

Sevginin gücüyse,

karşılıksız,

sonu ne olursa olsun bir tek adım geri atmaz,

üzülecek diye kalbine dayayıp düşünmeden öldüremez kendini,

gururla işi olmaz,

sonunu da, tıpkı başı gibi DÜŞÜNMEZ !

Her duygudan ve histen ayrı bir yerde,

tek başına durur

ve tüm diğer duygular,duvarlar ne der diye düşünmez.

Kendi kaçmaz,

eğer son nefesini alıyor gibi hissedecekse

boğazında onun ellerini hissetmek ister.

Asıl güç,güçlü durmak değil

kaçmak değil

ağlamamak değil,

Asıl güç tüm duvarlarını kaldırıp

öylece durabilmek belki de

"Son" değişir mi peki ?

Onu henüz bende bilmiyorum...

Belki hep yanlış yaptım

belki de ilk defa doğru ???

Hayat Biliyor

Her şeyi kontrol etmek zorunda değilim
Ya siyah ya beyaz olmak zorunda değil hiç bir şey
Bir düşünceyi bir yere koymak zorunda değilim illa ki,
Acıyı bile yönetmem gerekmiyor 
Bazen kaybedeceğini bilerek bırakmam,
Bazen de kazanacağımı bilerek kaybetmem gerekiyor


Bunu ilk defa anladım ama,
Bazen doğruyu zaman biliyor
Hayat biliyor...


Her söylenen, her zaman doğru demek olmuyor
Çoğu zaman sevgi her sorunu çözüyor,
Aşkta her şeyi affediyor,
Gururla,savaşla,haklı olmakla mutlu olunmuyor


Mantığınla karar verip
Kalbinle mutlu olmak istiyorsan,
Ellerinle koşmak istiyorsun.
Ve sonunda sadece gereksiz yere yoruluyorsun.


Bazen doğruyu ben değil,
Hayat biliyor,
Zaman biliyor...


Bazen ben değil, belki de başkası biliyor.

Her şey güzel olsun ...

Her zaman karar verecek kadar güçlü,
kararlarının yanlış olduğunu gördüğünde de "olsun" diyeceğin kadar barışık ol kendinle
Bil ki yıkılan parçalar yine sende...


Sevgin, bu dünyadaki tüm maddiyatı çıkardığında hala,hatta eskisiden bile çok parlayacak parıltıda olsun.


Yaptığın iyilik,kimseye kendini borçlu hissettirmeyecek kadar gerçek olsun,
Gerçek senin içinde olsun.


Yalnızlık, hüzün değil,senin kendinle kalacağın en değerli zaman olsun.
En değerlin hep yanında olsun,
Değerini bilmek için daha fazlasına ihtiyacın yok, yanındayken geç olmadan hep yanında kalmaya ikna edecek kabiliyetin olsun.


Şansı çoğu zaman insan kendi yaratır,
ayağına gelmesini beklerken, yolunda altından öylece aktığını bilecek öngörün olsun.


Zaman uzunluğuyla değil içindekilerin güzelliğiyle ölçülür. Bu yüzden öylece yürüdüğünde, yolun sonuna kadar yürüsen de eline yorulmaktan başka bir şey geçmeyeceğini bil.


Bu hayat senin, elindeyken değerini bilecek aklın olsun.

Sen Anlayana Kadar Ben Gittim

Sen aşkın anlamını arıyorken sevgili

Ben anlamsız olduğunu öğrendim çoktan.

Hiç sebepsiz,

veya sayamayacağım kadar çok sebepten seviyorum seni.

Yada sevmek için seni, yoktan o kadar çok sebep var edebilirim ki...

Sen ayrılığın acısını tadarken sevgili,

Bazen bir gün bile azalmadığını anladım.

Gitmek kendini öldürmekse,

Bir seferde dönüp, tetiği başına dayandığın an,

bir nebze bile titremeden basabileceğini anladım.

Sen nasıl unutacağını düşünürken sevgili,

Ben kendimi kandırmanın,seni unutmaktan daha kolay olduğunu anladım.

Başkasını sevebilirsin ama sevmek istemezsin

Göz göre göre,kendini kandırabileceğine inandım

Sen özlem nedir diye düşünürken sevgili,

Aklına düşen tek bir dakika içinde,

kalbine saplanan incecik milyonlarca çiziğin her yerini kanrevan edebileceğini anladım.

Ve sen her şeyi anlayana kadar sevgili,

Ben gittim ...

Karışık

Aşk ve acı birbirlerine en uç noktalarından bağlı değil miydi,

Sevgi de onların olgunu, gerçek mutluluğun sahibi

Pişmanlık, taşıyabileceğin kadarsa hüzün,

Taşıyacağından fazlaysa ölüm,

"Özlemek ise,ölmekten sadece iki harf fazla be çocuk." (C.Süreyya)

Kıskançlık, tohumunda kaybetme korkusu,

Egonun son adımı

Yalnızlık mı? Özdemir Asaf'a saygım sonsuz ama, Yalnızlık bazen,paylaşılsa da yalnızlık.

Haykırsan, Ağlasan da, yedi cihana yaysan da yalnızlık.

Kararsızlık, tadını kaçırdığından sonunda yanlış karara mahkum pişmanlık

İyilik ve Kötülük, veya zaten birbirlerinin içinde mi ikisi de?

Birine kötü diyebilmek için ne kadar tanımak gerek onu?

Ya iyi demek için ?

Paylaşmak,benim için en özeli,

Yaşam, insanın her uyandığında elinde zannettiği,

en güvendiği ama değer vermeyi en çok unuttuğu,

en büyük mucize olduğunu unutup, 

mucizenin kendinde, içinde aradığımız ve bu yüzden hep kaçırdığımız mucize,hayat.