İçimde...

Bazen hayat sana hiç düşünmediğin kararlar aldırır. Bazen öyle bir yerde konumlandırır ki yakın hissettiğin biriyle hep paylaşmak istediğin bir şeyi susturur sana. Bilirsin ki bir gün konuşacaksın ama o ana kadar hep kemirir içini. İstediğin bir şeyi yapamamak hep sıkar içini...

Bazen birine kavuşmak için değil, biriyle olmak, bir şey elde etmek için değil, sadece birinden özür dilemek için bile beklersin ...

KOŞMA YÜRÜ BU HAYATI

  Demek insan hayatta böyle zaman bulamıyormuş. Bir blog açtım. İçine 2 satır yazı yazacak zaman bulamıyorum. Yerimden kıpırdamadan en kolay yapabileceğim şeyi bile yapamıyorum. Hayatın akışına kapıldığında, o hızla geçip gidiyorsun, belki de ne güzel şeylerin yanından... Yapmak istediğin herşeyi, istediğini bile unutuyorsun zamanla ve "hiçbirşey" 'e dönüştürüyorsun.

Hepimiz koşuyoruz da hiç düşünmüyoruz yolun sonunda ne var... Nereye koşuyorsun... Anla ve hatırla nereye doğru koştuğunu da,keyfini çıkartıp yürümeye başla.

  

Kardeşlik

Dostum,Tanrının vermeyi unuttuğu kardeşimdir. Kardeşlik,kan bağıyla olur sadece. Dostluk ta ise kan bağından daha fazla şeyler gerekir. Hangisi daha güçlü ? Kardeş gibi bir dost veya dost gibi bir kardeş olmalı... Yani tanrının vermeyi unuttuğu kan bağını, onun canı acıdığında yanında değilsen seni bin kat daha acıtan his, paylaşarak azalan üzüntüler, artan sevinçler, eksikliğini hissetmem zannedip, zaman geçtikçe sana "hep bir şeyler eksik" dedirten duygular tamamlar, aslında. 

Aslında kardeşin gibi olan dostun, onu tutan hiç bir neden olmadan yanında kalan, senin dünyanın içinde olan, bir gün yolların ayrılsa da, yine bir yoldan saptığında onu göreceğine emin olduğun arkadaşındır. Sana kızsa canını yakacak ama gitse kendi canı yanacak. Sen düştüğünde, kendini de düşüreceğini göze alarak sana elini uzatacak. Kardeşin olmadığına seni hiç bir zaman inandırmayacak kadar kardeşin olan. Bazen kimseye anlatamayacağın bir bağ vardır aranda, bazen kimseye söyleyemeyeceğin bir sır, kimsede, kimse kadar,kardeşim dediğim dostum kadar,bendir. 

Tanrının vermeyi unuttuğu kardeşini bulan herkes, aslında yine tanrının bir mucizesiyle ödüllendirilmiştir.

Canım Kardeşime...

Dua ederken...

Araba kullanırken, işteyken, para harcarken, düşünmeden karşındakini kırarken ne kadar güçlüsün, dua ederken ne kadar zavallı. Kötü bir şey duyduğunda, kulağını çekip tahtaya vururken ne kadar mazlum olursun. Madem biliyorsun, elinde ne olursa olsun sağlık olmadan neyin varsa bir gram, bir kuruşu bile beş para etmez, neden hep hatırlatmıyorsun kendine bunu ... Dua ederken, kendinden çok daha yüce bir şeye sığınırken, yalvarırken nasıl mütevazi ve dünyada ne kadar ufak bir zerresin, aslında sen kötü davrandığın o insanların bile bir parçasısın hatırlasana! 

Etrafa yaydığın iyi veya kötü enerji, yaptığın iyilikler ve kötülükler, karşındakine yaptığını, verdiğini sandığın her şey aslında kendi dünyana koydukların ve ektiklerin. Hayatından şikayetçiysen ve karanlık geliyorsa sana, avuçlarını aç ta bak, ellerinde o karanlığın siyah lekeleri kalmış mı?

HANGİSİ ?

Ayrılık mı daha acı, ölüm mü?
İhanet mi daha acı, kandırılıp aptal yerine konmak mı?
Ağlamak mı daha acı, sessiz kalmak mı?
Çığlıkların en büyüğü bağırmak mı, susmak mı?
Birinin iyiliği için yalan söylemek iyilik mi, ihanet mi?
Egoistlik kalkan mı, bencillik mi?
Gerçek sevgi koşulsuz, sorgusuz mu yoksa tek gerçek sevgi kendine duyulan mı?
İsim konulan ve tanımlanıp sınırlandırılmaya çalışılan "aşk" standart mı, yoksa yoruma açık ve aslında tanımı,yorumlanan hali mi?
Hayat kaderin mi, yoksa karakterinin aynası mı?

Ayrılıklar

 Sonsuz ayrılığı herkesin tadacağı bir dünyada, kimlerden gerçekten ayrılmak istediğinize iyi karar verin. Vakit dolduğunda yanlış kararlarla ayrıldıklarınızdan, bir gün istemeseniz de koparılacağınızı unutmayın... Ve onsuz bir hayatın ne kadar tatsız olduğunu anladığınızda, en çok kendinize kızarak terk edeceksiniz bu dünyayı. Kızgınlıkları, dargınlıkları, güzel günlerle değil ayrılıklarla, ölümle mukayese ederek cezalandırın. Sonunda karşınızdakini mi kendinizi mi cezalandırmış olacaksınız?

Piyonun Aşkı

  Hayal gücün varsa,gerçeğini kendin yaratabilecek gücün var demektir. Özür dilemeyi ve cesareti her zaman bir gurur meselesi yapıyorsan,hayatta en çok kendi kendini üzeceksin demektir. Anladım ki,hayatta hiç bir şeyden kendinden bile emin olamazsın. Düne kadar kendini tanığını zannedip,hayatına giren biri ile bambaşka biri olabilirsin.Bazı kelimelerin anlamını "biri" ile öğrendiysen o insana aşıksın demektir.

Aşk senin için bir oyunken,bir anda kendini 2 aşık piyonun biri gibi hissedebilirsin. İşte o zaman,çok sevdiğinde içine hüzün çöker... bir atın bile bir hamlede devirebileceği kadar savunmasız hissedebilirsin. Oysa,unutmamalısın ki,doğru zamanda doğru hamle ile ayakta kalmış bir piyon,şahtan bile değerlidir,hareket kabiliyeti az bir taşla alınmış bir oyun,akılla kazanıldığı çok açık bir oyundur.

  Şah olduğunda bilirsin ki,piyonken yanında olan taş,senin her zaman sadece “sen olduğun” için yanında olacaktır. Ve gerçek sevgi budur.Kendine güven her şey gibi fazla olduğunda aslında sana zarar verir,her şeyi elde edebilecek kadar zeki olduğunu düşündüğünde bazen hiçbir şey elde etmek için uğraş vermezsin bazen de gerekenden daha fazlasını ister hiçbir zaman elindekiyle mutlu olmayı bilmezsin. Birini gerçekten sevdiğinde ise,”her şeyin daha iyisi” olduğunu bilir ama senin için “en iyi”nin onun olduğunu bilirsin. Seni neyin mutlu ettiğini bilmiyor, sadece “zannediyorsan” elde ettiğin yanlış şeylerle kısa süreli mutluluklar yaşamaya mahkum olursun...